Pochodzimy od małpy czy nas stworzył Bóg? A może ani jedno ani drugie?

A co jeśli ewolucja jest kobietą? Rozkapryszoną, rozwiązłą damą, która bawi się naszym kosztem, grając nami w SIMSY?

Jak wam się podoba ten pomysł? 

Zobacz więcej na: HERSTYLE ewolucja jest kobietą.

Ważną cześć tego typu humoru wypełniają dowcipy narodowościowe. Występują w nich:

- Niemiec, nazista, bądź człowiek  niezwykle porządny

- Niemka – tzw. Helga, kobieta niezwykle szkaradna

- Francuz – tchórz jakich mało

- Rosjanin – wojak, pije więcej niż Polak

- Rosjanka z Rumunką – panie do towarzystwa. Tanie

-  Włoch z Hiszpanem – dwóch leni

- Arab – terrorysta i seksista

- Żyd – spalony w Oświęcimiu, sprytny i chytry

I wielu innych.

Dlaczego śmieszą nas stereotypy?  Cóż, to chyba typowe dla każdej narodowości. W dowcipach ¨narodowych¨ zawsze przedstawiamy nas jako tych najbardziej cwanych, wyjątkowych i najlepszych. Od czasu do czasu wytykamy tez sobie przywary dobrze nam znane z życia codziennego  i jeśli ktoś ma dystans do siebie to nic nie śmieszy tak jak dowcip oparty na własnych przywarach, lub na tych sąsiadowych.

Co jeszcze wprawia nas w dobry humor? Tutaj stereotypów ciąg dalszy. W odcinku z serii zawody występują:

- policjant – niesamowicie ¨inteligentny¨

- prostytutka – sprytna, wie jak sobie radzić, nie skąpi swoich usług

- sekretarka – to niezła laska, kochanka szefa

- lekarz – przychodzi do niego baba i różne inne świry

- ksiądz – ma różne przywary, często seksualne.

Często towarzyszom im inne stereotypowe postacie takie jak:

- Jasiu – mały cwaniak

- Małgosia – dziewczyna Jasia

- Zdzichu, Ziutek, Wiesiek i wszystkie inne pijaki – nazwa mówi sama przez się.

Na koniec dodam kilka słów o najpopularniejszych stereotypowych bohaterach. Pierwszy z nich to mityczna blondynka. Ach jakaż ona piękna, jaki rozmiar biustu! I ile inteligencji pod tą blond czupryną! Wszystko rozumie dosłownie, ma problemy z percepcją i posiada mózg jedynie wtedy, kiedy jest w ciąży. Dowcipy o blondynkach śmieszą i bawią na całym świecie. Skąd się wzięły nie wiadomo, ale jak to mówią, w każdym ziarnku jest cos z prawdy.

Inny słynny stereotyp, źródło setek dowcipów to nasz przyjaciel z gór – baca. Pije na umór, żyje w zgodzie z naturą i tradycją i uwielbia sobie ¨pochędożyć¨ z turystkami, a czasem nawet ze swoimi owieczkami. Do tego mówi z zakopiańskim akcentem, przez co bawi nas do łez.

Stereotypy bawią nas i wprawiają w dobry humor, ale czasem tez ranią. Nie powinniśmy ich brać za bardzo do serca. Z odrobina dystansu do siebie życie jest łatwiejsze, a śmiech to przecież samo zdrowie…  : )

Ja od dziecka zajadam się pierogami, jednak moje gusta ¨pierogowe¨ zmieniały się z czasem. Najpierw będąc dzieckiem uwielbiałam  te¨na słodko¨ tzn:  z jagodami, truskawkami czy serem białym i cukrem. Z czasem polubiłam pierogi ruskie i z kapusta i grzybami i dziś nie wyobrażam sobie wigilii bez pierogów, na dobra sprawę czekam na wigilie głownie z powodu tego dania.  Mężczyźni z kolei zajadają się pierogami z mięsem.  To tyle, jeśli chodzi o tradycję. Obecnie pierogi można spotkać pod tysiącami form i smaków. Odkrywamy, ze pierogi to nie tylko słowiański przysmak. Włosi mają swoje ravioli czy tortellini, które nie różnią się wiele od naszych pierogów, a Chińczycy oferują swoje chińskie pierożki wonton, guo tie i jiaozi. Ja jednak wole wierzyć, że pierogi to nasz słowiański przysmak i że ich pochodzenie jest kresowe. Podobno do Polski dotarły dzięki biskupowi Jackowi Odrowążowi, który to zachwycił się ich smakiem podczas pobytu w Kijowie.  Słowo “pierogi” pojawiło się w drugiej połowie XVII w. Wcześniej, od  XIV wieku ma często formę “pirogi”, zaś już w XV w. notuje się nazwy osobowe pochodzące od tego słowa. Wg Bańkowskiego słowo to i jemu podobne w innych językach słowiańskich jest zapożyczeniem z dialektów uralskich. Inna hipoteza wskazuje na rosyjskie słowo “pir” co oznacza “święto”, “uroczystość” i staro-cerkiewno słowiańskiego “piru”. Gościły na polskich, ukraińskich i rosyjskich stolach podczas wszystkich świat, i tych wesołych i tych smutnych. Stanowiły nieodzowny element naszej słowiańskiej kultury i tak też dzieje się po dziś dzień. W Krakowie co roku organizuje się festiwal pieroga na którym to można zdegustować najbardziej wymyślnych smaków pierogów. Kraków tez szczyci się niezliczona ilością pierogarnii, gdzie można skosztować ponad 80 ( a może i więcej) rodzajów pierogów.  Według mnie pierogi rules A wy co na to?