W dzisiejszych czasach coraz więcej ludzi nie gotuje samodzielnie posiłków. Pośpiech w jakim się poruszamy, ciągła praca i brak czasu zmusza nas niejednokrotnie do spożywania jedzenia gotowego, przetworzonego. Zamówienie pizzy z dostawą do domu stało się tak powszechne jak kupowanie chleba. Nikt nie chce tracić czasu na stanie w kuchni, na domowe posiłki. Niestety odbija się to nie tylko na jakości naszego życia rodzinnego ale przede wszystkim na naszym zdrowiu.

Spożycie glutaminianu sodu, który obecny jest chyba we wszystkich daniach w proszku oraz innych smakowych polepszaczy na pewno nie ma dobrego wpływu na nasze zdrowie. Nie wiemy co jemy, bo w daniach gotowych, wędlinach, puszkach może być tak naprawdę wszystko. Do tego niewiele osób czyta skład tego co kupuje, dając się często oszukać nieuczciwym producentom żywności.

Paradoksalnie im więcej jest dostępnych na rynku gotowych i niezdrowych dań tym więcej osob na nowo zafascynowało się domową, zdrową kuchnią i gotowaniem. Ludzie spędzający całe dnie po za domem chcą spędzić czas z rodziną , a gotowanie i wspólny posiłek te więzi zacieśniania. Teraz gdy prawie w każdym domu jest komputer można znaleść wiele internetowych przepisów. Nie musimy już wertować tysiąca stron w książkach kucharskich i mozolnie szukać odpowiedniego przepisu. Także jakość składników i ich dostępność na rynku znacząco się polepszyła.

Dziś nie ma problemu z dostaniem owoców morza, przepiórczych jaj czy orientalnych przypraw. Każdy może w zaciszu swojej kuchni tworzyć takie dania na jakie ma ochotę. Przyczyniła się do tego z pewnością siła oddziaływania telewizyjnych programów kulinarnych. Otworzyły one nam oczy i zachęciły do eksperymentowania w kuchni.

Pokazały, że nie tylko idąc do restauracji możemy zjeść wyrafinowany dobry posiłek,ale że możemy go z powodzeniem zrobić sami w domu. A to co nam zostanie świetnie nada się na drugi dzień na lunch do pracy.

Pochodzimy od małpy czy nas stworzył Bóg? A może ani jedno ani drugie?

A co jeśli ewolucja jest kobietą? Rozkapryszoną, rozwiązłą damą, która bawi się naszym kosztem, grając nami w SIMSY?

Jak wam się podoba ten pomysł? 

Zobacz więcej na: HERSTYLE ewolucja jest kobietą.

Ważną cześć tego typu humoru wypełniają dowcipy narodowościowe. Występują w nich:

- Niemiec, nazista, bądź człowiek  niezwykle porządny

- Niemka – tzw. Helga, kobieta niezwykle szkaradna

- Francuz – tchórz jakich mało

- Rosjanin – wojak, pije więcej niż Polak

- Rosjanka z Rumunką – panie do towarzystwa. Tanie

-  Włoch z Hiszpanem – dwóch leni

- Arab – terrorysta i seksista

- Żyd – spalony w Oświęcimiu, sprytny i chytry

I wielu innych.

Dlaczego śmieszą nas stereotypy?  Cóż, to chyba typowe dla każdej narodowości. W dowcipach ¨narodowych¨ zawsze przedstawiamy nas jako tych najbardziej cwanych, wyjątkowych i najlepszych. Od czasu do czasu wytykamy tez sobie przywary dobrze nam znane z życia codziennego  i jeśli ktoś ma dystans do siebie to nic nie śmieszy tak jak dowcip oparty na własnych przywarach, lub na tych sąsiadowych.

Co jeszcze wprawia nas w dobry humor? Tutaj stereotypów ciąg dalszy. W odcinku z serii zawody występują:

- policjant – niesamowicie ¨inteligentny¨

- prostytutka – sprytna, wie jak sobie radzić, nie skąpi swoich usług

- sekretarka – to niezła laska, kochanka szefa

- lekarz – przychodzi do niego baba i różne inne świry

- ksiądz – ma różne przywary, często seksualne.

Często towarzyszom im inne stereotypowe postacie takie jak:

- Jasiu – mały cwaniak

- Małgosia – dziewczyna Jasia

- Zdzichu, Ziutek, Wiesiek i wszystkie inne pijaki – nazwa mówi sama przez się.

Na koniec dodam kilka słów o najpopularniejszych stereotypowych bohaterach. Pierwszy z nich to mityczna blondynka. Ach jakaż ona piękna, jaki rozmiar biustu! I ile inteligencji pod tą blond czupryną! Wszystko rozumie dosłownie, ma problemy z percepcją i posiada mózg jedynie wtedy, kiedy jest w ciąży. Dowcipy o blondynkach śmieszą i bawią na całym świecie. Skąd się wzięły nie wiadomo, ale jak to mówią, w każdym ziarnku jest cos z prawdy.

Inny słynny stereotyp, źródło setek dowcipów to nasz przyjaciel z gór – baca. Pije na umór, żyje w zgodzie z naturą i tradycją i uwielbia sobie ¨pochędożyć¨ z turystkami, a czasem nawet ze swoimi owieczkami. Do tego mówi z zakopiańskim akcentem, przez co bawi nas do łez.

Stereotypy bawią nas i wprawiają w dobry humor, ale czasem tez ranią. Nie powinniśmy ich brać za bardzo do serca. Z odrobina dystansu do siebie życie jest łatwiejsze, a śmiech to przecież samo zdrowie…  : )

Ja od dziecka zajadam się pierogami, jednak moje gusta ¨pierogowe¨ zmieniały się z czasem. Najpierw będąc dzieckiem uwielbiałam  te¨na słodko¨ tzn:  z jagodami, truskawkami czy serem białym i cukrem. Z czasem polubiłam pierogi ruskie i z kapusta i grzybami i dziś nie wyobrażam sobie wigilii bez pierogów, na dobra sprawę czekam na wigilie głownie z powodu tego dania.  Mężczyźni z kolei zajadają się pierogami z mięsem.  To tyle, jeśli chodzi o tradycję. Obecnie pierogi można spotkać pod tysiącami form i smaków. Odkrywamy, ze pierogi to nie tylko słowiański przysmak. Włosi mają swoje ravioli czy tortellini, które nie różnią się wiele od naszych pierogów, a Chińczycy oferują swoje chińskie pierożki wonton, guo tie i jiaozi. Ja jednak wole wierzyć, że pierogi to nasz słowiański przysmak i że ich pochodzenie jest kresowe. Podobno do Polski dotarły dzięki biskupowi Jackowi Odrowążowi, który to zachwycił się ich smakiem podczas pobytu w Kijowie.  Słowo “pierogi” pojawiło się w drugiej połowie XVII w. Wcześniej, od  XIV wieku ma często formę “pirogi”, zaś już w XV w. notuje się nazwy osobowe pochodzące od tego słowa. Wg Bańkowskiego słowo to i jemu podobne w innych językach słowiańskich jest zapożyczeniem z dialektów uralskich. Inna hipoteza wskazuje na rosyjskie słowo “pir” co oznacza “święto”, “uroczystość” i staro-cerkiewno słowiańskiego “piru”. Gościły na polskich, ukraińskich i rosyjskich stolach podczas wszystkich świat, i tych wesołych i tych smutnych. Stanowiły nieodzowny element naszej słowiańskiej kultury i tak też dzieje się po dziś dzień. W Krakowie co roku organizuje się festiwal pieroga na którym to można zdegustować najbardziej wymyślnych smaków pierogów. Kraków tez szczyci się niezliczona ilością pierogarnii, gdzie można skosztować ponad 80 ( a może i więcej) rodzajów pierogów.  Według mnie pierogi rules A wy co na to?